Foldery zasługują na więcej niż ZIP

Prawy przycisk myszy, „Kompresuj”, czekanie, załączenie, wysłanie. Potem odbiorca pobiera, klika prawym przyciskiem, „Wyodrębnij”, znów czeka. Większość z nas robi to bez zastanowienia — tak wysyła się foldery od dziesięcioleci. Myślę, że czas przestać pakować foldery tylko po to, by je udostępnić. Format ZIP pochodzi z 1989 roku, kiedy problemem było upchnięcie dokumentów na dyskietkach i przesłanie ich przez wolne modemy. Nasze dzisiejsze foldery to projekty wideo, sesje zdjęciowe i repozytoria kodu, a stary nawyk kosztuje więcej, niż oszczędza.

Dlaczego w ogóle pakujemy foldery?

Bo większość kanałów udostępniania przenosi pojedyncze pliki. Załącznik e-mail to plik. Coś wgrane na czat to plik. Klasyczny link do pobrania wskazuje jeden plik. Folder to drzewo plików, więc trzeba go spakować w jeden plik, zanim zmieści się w tych rurach.

Drugim powodem była kompresja i w 1989 roku miała znaczenie: tekst i arkusze kalkulacyjne mocno się kurczą. Ale ten powód po cichu zniknął w przypadku większości folderów, które ludzie dziś wysyłają.

Ile naprawdę kosztuje cię pakowanie?

Weźmy prawdziwy przykład: folder 40 GB z sesji ślubnej — zdjęcia RAW, kilka klipów MP4, trochę obrobionych JPEG-ów.

• Miejsce na dysku, dwa razy. Potrzebujesz około 40 GB wolnego miejsca na archiwum obok oryginału. Odbiorca potrzebuje 40 GB na ZIP i kolejnych 40 GB, by go rozpakować — 80 GB na folder 40 GB, przynajmniej dopóki nie usunie archiwum.
• Czas, trzy razy. Czekasz, aż się spakuje, potem aż się prześle, a potem odbiorca czeka, aż się rozpakuje. Na laptopie pakowanie i rozpakowywanie dziesiątek gigabajtów potrafi trwać tyle co sam transfer.
• Prawie żadnej kompresji. JPEG, MP4, MOV i większość formatów RAW są już skompresowane. Pakowanie prawie nie zmienia ich rozmiaru. Płacisz czasem i miejscem na dysku, a w zamian dostajesz niemal nic.
• Nic nie jest użyteczne do samego końca. Przy jednym dużym archiwum odbiorca nie może otworzyć pierwszego zdjęcia, dopóki nie dotrze ostatni bajt i całość nie zostanie rozpakowana.

Co psuje się w środku ZIP-a?

Koszt to jedno. Rzeczy się też psują, zwykle w najgorszym momencie.

Długie ścieżki. Windows domyślnie ogranicza pełną długość ścieżki pliku do 260 znaków. Folder projektu utworzony na Macu, z głębokimi podfolderami i opisowymi nazwami, może rozpakować się w Windows z błędami lub brakującymi plikami.

Ogromne archiwa. Oryginalny format ZIP kończy się na 4 GB na plik i 65 535 wpisach. Rozszerzenie ZIP64 usuwa te limity, ale nie każde narzędzie na każdym komputerze obsługuje je tak samo. Niektóre dyski w chmurze dzielą pobieranie dużego folderu na kilka plików ZIP, które odbiorca musi potem złożyć z powrotem.

Nazwy plików. Archiwa utworzone jednym narzędziem i otwarte innym mogą przekręcić nazwy plików spoza alfabetu łacińskiego — cyrylicę, grekę, chiński, litery ze znakami diakrytycznymi, także polskie „ą” czy „ł”. Struktura dociera, nazwy nie.

Śmieci. Archiwa tworzone przez Findera w macOS zawierają foldery __MACOSX i pliki .DS_Store, które dezorientują użytkowników Windows i lądują w projekcie odbiorcy.

Jeden błąd i od nowa. Jeśli pobieranie 40 GB przerwie się na 95%, archiwum jest bezużyteczne. Jeśli jeden bajt zostanie uszkodzony, rozpakowywanie może zatrzymać się w połowie.

Nic z tego nie jest egzotyczne. Jeśli kiedykolwiek wysyłałeś folder większy niż kilka gigabajtów, prawdopodobnie spotkałeś przynajmniej jeden z tych problemów.

Jak StrongFolder wysyła folder jako folder?

Zbudowaliśmy StrongFolder na prostym pomyśle: jeśli pliki idą bezpośrednio z twojej przeglądarki do przeglądarki odbiorcy, nie ma powodu, by najpierw pakować je w jeden plik.

Gdy wybierasz folder, twoja przeglądarka odczytuje jego drzewo — każdy podfolder i nazwę pliku. Nic nie jest wgrywane. Wysyłasz link; odbiorca go otwiera i wybiera, gdzie zapisać. Następnie pliki wędrują bezpośrednio między dwiema przeglądarkami przez szyfrowane połączenie WebRTC, każdy ze swoją ścieżką względną, a na dysku odbiorcy pojawia się to samo drzewo folderów.

Co to zmienia w praktyce:

• Bez pakowania i rozpakowywania. Transfer zaczyna się w chwili, gdy odbiorca otworzy link.
• Bez dodatkowego miejsca na dysku. Odbiorca potrzebuje miejsca na folder, a nie na folder plus archiwum.
• Pliki docierają jeden po drugim. Pierwsze zdjęcia są już na dysku odbiorcy, podczas gdy reszta jest jeszcze w drodze.
• Ścieżki są traktowane uczciwie. Jeśli ścieżka jest za długa dla Windows, skracamy nazwę i dodajemy plik tekstowy z listą każdego pliku, któremu zmieniono nazwę. Nic nie znika po cichu.
• Żadnego limitu rozmiaru z naszej strony. StrongFolder nie ustala limitu rozmiaru. Praktyczne ograniczenia to wolne miejsce na dysku odbiorcy, szybkość połączenia i to, jak długo oba urządzenia pozostają online.

Są dwa warunki, o których zawsze wspominam. Aby zapisać cały folder ze strukturą, odbiorca potrzebuje Chrome, Edge, Opery lub innej przeglądarki Chromium na komputerze — inne przeglądarki pobierają pliki pojedynczo albo jako ZIP. A twoja karta musi pozostać otwarta, dopóki odbiorca nie skończy, bo pliki pochodzą z twojego urządzenia, a nie z serwera. To kompromis wynikający z tego, że niczego nie wgrywamy. Szczegółowo wyjaśnia to poradnik dlaczego nadawca musi być online.

Kiedy ZIP jest nadal właściwym narzędziem?

Nie jestem przeciwnikiem ZIP-a. To świetny format — tylko nie jako domyślny krok przed każdą wysyłką. Nadal pakuję, gdy:

• Archiwizuję. Jeden plik łatwiej przechowywać, sprawdzać sumą kontrolną i trzymać latami.
• Potrzebuję hasła. Linki StrongFolder nie mają hasła. Przy wrażliwych plikach zaszyfrowane archiwum (na przykład 7-Zip z AES-256) plus hasło wysłane innym kanałem dodaje warstwę, która działa z każdą metodą przesyłania.
• Folder to dziesiątki tysięcy malutkich plików. Folder node_modules albo cache małych obrazków przechodzi szybciej jako jeden plik, bo każdy plik ma swój narzut.
• Odbiorca jest na telefonie. Telefony nie mogą zapisać drzewa folderów z przeglądarki, więc pliki i tak przychodzą pojedynczo albo jako ZIP.

Do wszystkiego innego — sesji, montażu, projektu CAD, moda do gry, zeskanowanego archiwum — wysyłaj folder tak, jak jest.

Jak na dobre przestać pakować foldery?

Jeśli chcesz wersji krok po kroku, z e-mailem, dyskami w chmurze i usługami przesyłania porównanymi obok siebie, przeczytaj Jak wysłać folder bez pakowania. Przy bardzo dużych folderach poradnik Jak wysyłać duże pliki omawia prędkość i konfigurację, a Limity i wymagania wymieniają każdy szczegół dotyczący przeglądarek.

A jeśli folder kiedykolwiek dotrze uszkodzony — złe nazwy, brakujące podfoldery, cokolwiek — napisz do mnie na info@strongfolder.com. Foldery to powód, dla którego StrongFolder istnieje, i chcę o tym wiedzieć.