«فایلهای من کجا میروند؟» پرتکرارترین پرسشی است که دربارهٔ StrongFolder میشنوم، و سزاوار پاسخی روشن است، نه یک شعار. StrongFolder اشتراکگذاری فایل بدون ذخیرهسازی است: ما عمداً فایلهای شما را نگه نمیداریم. اما «ما هیچ چیزی ذخیره نمیکنیم» نادرست است، پس دقیقاً میگویم چه چیزی نگه میداریم، چه چیزی را هرگز نگه نمیداریم و رویکرد ما کجا محدودیت دارد.
StrongFolder چه چیزی نگه میدارد — و چه چیزی را هرگز نگه نمیدارد؟
| آیا StrongFolder نگه میدارد؟ | |
|---|---|
| محتوای فایلها | هرگز. نه هنگام آپلود، نه روی رله، نه در پشتیبان |
| نام فایلها و پوشهها، حجمها، تعداد فایلها | بله — این فرادادهٔ انتقال است و برای ساختن لینک لازم است |
| نشانی IP و کشور فرستنده، کشور هر گیرنده | بله — با هر انتقال ثبت میشود، برای اجرای سرویس، مقابله با سوءاستفاده و شمارش استفاده بر اساس کشور |
| یک نسخه «محض احتیاط» | چنین نسخهای وجود ندارد |
برای ساختن لینک و اجرای سرویس، فرادادههای انتقال را ذخیره میکنیم: نام فایلها و پوشهها، حجمها و تعداد فایلها، و همچنین نشانی IP و کشور فرستنده و کشور هر گیرنده. وقتی کسی لینک شما را باز میکند، پیش از انتخاب محل ذخیره همان فهرست — نامها و حجمها — را میبیند. به همین دلیل سرویس به آن نیاز دارد.
محتوا داستان دیگری است. فایلها هرگز روی سرورهای StrongFolder آپلود یا ذخیره نمیشوند. مرحلهٔ آپلودی وجود ندارد: بایتهای فایلهای شما فقط وقتی دستگاهتان را ترک میکنند که گیرندهای وصل شود، و به همان گیرنده میروند.
اشتراکگذاری فایل بدون ذخیرهسازی چگونه کار میکند؟
سرورهای ما دو کار کوچک انجام میدهند. اول، به دو مرورگر کمک میکنند یکدیگر را پیدا کنند — به این سیگنالینگ میگویند و جزئیات اتصال و فرادادهٔ بالا را حمل میکند، نه فایلهای شما را. دوم، خود وباپ را ارائه میکنند.
سپس مرورگرها یک اتصال WebRTC میان خود باز میکنند. WebRTC هر کانال داده را با DTLS رمزگذاری میکند؛ بنابراین جریان داده در هر اتصال، در طول انتقال رمزگذاریشده است. جریان فایل از همان اتصال، از دستگاه شما به دستگاه گیرنده میرود. اگر تصویر فنی را میخواهید، انتقال فایل با WebRTC چگونه کار میکند آن را گامبهگام توضیح میدهد.
رله چطور؟
گاهی اتصال مستقیم ممکن نیست — فایروال سختگیرانهٔ شرکتی، برخی شبکههای تلفن همراه. در این موارد انتقال به رلهٔ TURN متعلق به StrongFolder برمیگردد.
اینجا میخواهم دقیق باشم، چون همینجاست که بازاریابی اغلب شل میشود. با رله، دادههای شما واقعاً از سرور ما عبور میکنند. رمزگذاریشده عبور میکنند و رله فقط آنها را منتقل میکند: روی دیسک نمینویسد و نسخهای نگه نمیدارد. پس میگوییم «فایلها هرگز روی سرور ذخیره نمیشوند»، نه «فایلها هرگز به سرور نمیرسند». جملهٔ دوم برای انتقالهای رلهشده نادرست است، و شما سزاوار جملهٔ دقیق هستید.
چرا نسخهٔ ذخیرهشده خطرناک است؟
بیشتر سرویسهای انتقال مثل یک صندوق امانات کار میکنند. فایل را آپلود میکنید، آنها برای مدت معینی نگهش میدارند — معمولاً چند روز، گاهی چند هفته، بسته به سرویس و طرح — و هر کسی که لینک را دارد در این مدت میتواند دانلودش کند.
در این کار هیچ بدخواهیای نیست. اما هر روزی که نسخهای وجود دارد، روزی است که ممکن است افشا شود:
- لینک دستبهدست میشود. لینکی که برای یک مشتری فرستاده شده برای همکارش فوروارد میشود، در یک تیکت چسبانده میشود، در تاریخچهٔ چت میماند. تا نسخه وجود دارد، لینک برای هر کسی که آن را دارد کار میکند.
- نشت اطلاعات برای همه پیش میآید. سروری که میلیونها فایل نگه میدارد هدف است. سروری که هیچ فایلی نگه نمیدارد هدف بسیار کمجاذبهتری است.
- نمیتوانید حذف را تأیید کنید. وقتی سرویسی میگوید فایل پس از هفت روز حذف میشود، باید به آن اعتماد کنید — از جمله به پشتیبانهایش.
- قواعد دیگران اعمال میشود. نسخهٔ ذخیرهشده تابع حوزهٔ قضایی، شرایط و درخواستهای قانونی ارائهدهنده است، نه فقط شما.
با StrongFolder، این بازه همان خود انتقال است. وقتی روی Stop Sharing کلیک میکنید یا تب را میبندید، چیزی در طرف ما برای دانلود باقی نمیماند.
محدودیتهای صادقانهٔ این رویکرد چیست؟
ذخیره نکردن فایلها یک مزیت واقعی برای حریم خصوصی است. جادو نیست، و ترجیح میدهم پیش از اینکه به آن تکیه کنید محدودیتهایش را بدانید:
- لینک با رمز عبور وجود ندارد. هر کسی که لینک را دارد، تا وقتی در حال اشتراکگذاری هستید میتواند وصل شود. با لینک مثل یک کلید رفتار کنید.
- لینک فقط تا وقتی اشتراکگذاری میکنید کار میکند. لینک تا زمانی کار میکند که فرستنده در حال اشتراکگذاری است. اگر فرستنده روی Stop Sharing کلیک کند یا تب را ببندد، فایلها دیگر در دسترس نیستند. این برای حریم خصوصی یک ویژگی و برای راحتی یک محدودیت است.
- باید آنلاین بمانید. تب مرورگر فرستنده باید باز و آنلاین بماند تا دانلود گیرنده تمام شود — فایلها از دستگاه فرستنده میآیند، نه از یک سرور. اگر نمیتوانید، لینک ابری ابزار بهتری است — انتقال فایل P2P در برابر ابر به انتخاب کمک میکند.
- نامها فرادادهاند. نام فایلها را برای ساختن لینک نگه میداریم. اگر خود نام حساس است — «تعدیل-نیرو-فصل-سوم-نهایی.xlsx» — اول آن را تغییر دهید یا فایل را در یک آرشیو رمزگذاریشده بگذارید.
- رمزگذاری در حین انتقال، نه با کلیدهای خودتان. ادعای رمزگذاری سرتاسری با کلیدهایی که خودتان نگه میدارید نداریم و ادعای گواهینامه هم نداریم. برای دادههای تحت مقررات، قوانین سازمان خود را بررسی کنید.
چگونه فایلهای حساس را با StrongFolder امن به اشتراک بگذارم؟
یک روال ساده بیشتر موارد را پوشش میدهد:
- لینک را فقط برای افراد مورد نظر و از کانالی که به آن اعتماد دارید بفرستید.
- از گیرنده بخواهید پایان دانلود را تأیید کند.
- بلافاصله روی Stop Sharing کلیک کنید.
- برای فایلهای بسیار حساس، آنها را در یک آرشیو رمزگذاریشده (مثلاً 7-Zip با AES-256) بگذارید و رمز را تلفنی یا با پیامرسان دیگری بدهید. این روش روی هر روش انتقالی کار میکند.
چکلیست کامل، با مقایسهٔ ایمیل، فضای ابری، SFTP و P2P، در راهنمای اشتراکگذاری امن فایل آمده است.
رایگان · در مرورگر · بدون ثبتنام
چرا این طراحی را انتخاب کردیم؟
تا حدی چون خودم به عنوان کاربر آن را میخواستم — این را در چرا StrongFolder را راه انداختم شرح دادهام. تا حدی چون به سادگی تمیزتر است: سرویسی که هرگز فایلهای شما را نگه نمیدارد نمیتواند آنها را گم کند، نشت دهد یا بیش از وعده نگه دارد. و تا حدی چون کار را برای خود ما ساده نگه میدارد. ما انباری از دادههای دیگران اداره نمیکنیم، و این یکی از دلایلی است که StrongFolder امروز رایگان است و فعلاً هیچ طرح پولی ندارد.
همهٔ موارد بالا در صفحهٔ امنیت و حریم خصوصی ما هم آمده و بهروز نگه داشته میشود. اگر چیزی در آنجا روشن نیست، یا فکر میکنید باید حتی کمتر نگه داریم، در info@strongfolder.com برایم بنویسید.