การโอนไฟล์ด้วย WebRTC ทำงานอย่างไร

การโอนไฟล์ด้วย WebRTC ทำงานในสามช่วง เซิร์ฟเวอร์ signaling แนะนำสองเบราว์เซอร์ให้รู้จักกัน STUN และ ICE หาเส้นทางเครือข่ายผ่านเราเตอร์ที่บ้าน (NAT) และถอยไปใช้เซิร์ฟเวอร์รีเลย์ TURN หากไม่มีเส้นทางโดยตรง จากนั้นเบราว์เซอร์จะเปิด data channel ที่เข้ารหัสด้วย DTLS และสตรีมไฟล์เป็นส่วน ๆ โดยตรงหรือผ่านรีเลย์ โดยไม่จัดเก็บไฟล์

การโอนไฟล์ด้วย WebRTC ทำให้สองเบราว์เซอร์ส่งไฟล์ถึงกันได้โดยไม่ต้องอัปโหลดไปยังพื้นที่เก็บข้อมูลบนคลาวด์ ฟังดูง่าย แต่อินเทอร์เน็ตไม่ได้ถูกสร้างมาให้คอมพิวเตอร์ที่บ้านสองเครื่องติดต่อกันโดยตรง คู่มือนี้อธิบายสิ่งที่เกิดขึ้นจริง ได้แก่ signaling, NAT, STUN, ICE, TURN, DTLS และ data channel ด้วยภาษาที่เข้าใจง่าย โดยใช้ StrongFolder เป็นตัวอย่าง

WebRTC คืออะไร

WebRTC (Web Real-Time Communication) คือชุด API ของเบราว์เซอร์และโปรโตคอลเครือข่ายที่ W3C และ IETF กำหนดเป็นมาตรฐาน สำหรับการเชื่อมต่อแบบเรียลไทม์ระหว่างเบราว์เซอร์ Chrome, Edge, Firefox, Safari และ Opera รองรับทั้งหมด WebRTC สร้างขึ้นมาสำหรับการโทรด้วยวิดีโอและเสียง แต่ยังมี data channel ที่รับส่งข้อมูลไบนารีใด ๆ ได้ ซึ่งก็คือสิ่งที่ไฟล์เป็นนั่นเอง

คุณสมบัติสำคัญ: เมื่อตั้งค่าการเชื่อมต่อ WebRTC แล้ว ข้อมูลจะไหลระหว่างปลายทางทั้งสอง ไม่ได้เข้าไปในพื้นที่จัดเก็บของเซิร์ฟเวอร์ นี่คือสิ่งที่ทำให้การโอนไฟล์แบบ P2P ในเบราว์เซอร์เป็นไปได้

ทำไมสองเบราว์เซอร์จึงเชื่อมต่อกันตรง ๆ ไม่ได้

เพราะแทบไม่มีอุปกรณ์ใดมีที่อยู่สาธารณะเป็นของตัวเอง แล็ปท็อปของคุณอยู่หลังเราเตอร์ที่บ้าน ไฟร์วอลล์ของสำนักงาน หรือเครือข่ายของผู้ให้บริการมือถือ เราเตอร์ทำ NAT (Network Address Translation): อุปกรณ์ส่วนตัวหลายเครื่องใช้ที่อยู่ IP สาธารณะร่วมกัน และเราเตอร์จะยอมให้เฉพาะทราฟฟิกที่ตอบกลับสิ่งที่ส่งออกไปจากข้างในเข้ามาได้

ดังนั้นสองเบราว์เซอร์จึงเจอปัญหาสามข้อก่อนที่ข้อมูลไฟล์ใด ๆ จะไหลได้:

  1. ไม่รู้ว่าจะติดต่อกันได้อย่างไร ไม่มีฝ่ายใดรู้ว่าอีกฝ่ายมีตัวตนอยู่
  2. ไม่รู้ที่อยู่สาธารณะของตัวเอง รู้แต่ที่อยู่ส่วนตัว เช่น 192.168.1.20
  3. เราเตอร์ของทั้งคู่อาจบล็อกทราฟฟิกขาเข้าที่ไม่ได้ร้องขอ

WebRTC แก้ปัญหาแต่ละข้อด้วยกลไกที่แยกกัน

การโอนไฟล์ด้วย WebRTC ทำงานอย่างไรทีละขั้นตอน

นี่คือขั้นตอนทั้งหมด ตั้งแต่คลิก "แชร์" จนถึงไบต์สุดท้าย:

 Sender browser                   Servers                      Recipient browser
 ──────────────                   ───────                      ─────────────────
 1. Choose files ──── metadata ──▶ Signaling server
                                        ◀──────── 2. Open link ────────
 3. Offer (SDP) ─────────────────▶ Signaling ──────────────────▶ Answer (SDP)
 4. Ask STUN "how do I look?" ─▶ STUN servers ◀─ Ask STUN "how do I look?"
 5. ICE candidates ◀─────────────▶ Signaling ◀──────────────────▶ ICE candidates
 6. ICE checks: try LAN → direct internet → TURN relay
 7. DTLS handshake ◀════════════ encrypted ═════════════════▶ DTLS handshake
 8. Data channel: file chunks ═══(direct or via TURN relay)══▶ written to disk

ขั้นตอนที่ 1–2: Signaling ผู้ส่งเลือกไฟล์ บริการบันทึกเมทาดาทาที่จำเป็นสำหรับลิงก์ เมื่อผู้รับเปิดลิงก์ ทั้งสองเบราว์เซอร์จะเชื่อมต่อกับเซิร์ฟเวอร์ signaling WebRTC ไม่ได้กำหนดว่า signaling ต้องทำงานอย่างไร StrongFolder ใช้ PeerJS กับเซิร์ฟเวอร์ signaling ของตัวเอง

ขั้นตอนที่ 3: Offer และ answer เบราว์เซอร์หนึ่งสร้าง offer ในรูปแบบ SDP (Session Description Protocol): "ฉันต้องการ data channel นี่คือ fingerprint การเข้ารหัสและความสามารถของฉัน" อีกฝ่ายตอบกลับด้วย answer ทั้งสองข้อความส่งผ่านเซิร์ฟเวอร์ signaling

ขั้นตอนที่ 4: STUN แต่ละเบราว์เซอร์ถามเซิร์ฟเวอร์ STUN ว่า "คุณเห็นฉันมาจากที่อยู่และพอร์ตใด" คำตอบคือที่อยู่สาธารณะของเบราว์เซอร์ตามที่เราเตอร์แมปไว้ เซิร์ฟเวอร์ STUN จัดการคำขอเล็ก ๆ เท่านั้นและไม่มีข้อมูลไฟล์ StrongFolder ใช้เซิร์ฟเวอร์ STUN สาธารณะ รวมถึงของ Google และของตัวเอง

ขั้นตอนที่ 5: ICE candidate แต่ละเบราว์เซอร์รวบรวม candidate ซึ่งก็คือวิธีที่เป็นไปได้ในการติดต่อตัวเอง: ที่อยู่ในเครือข่ายท้องถิ่น (host) ที่อยู่สาธารณะจาก STUN (server-reflexive) และที่อยู่บนเซิร์ฟเวอร์รีเลย์ TURN (relayed) แล้วแลกเปลี่ยน candidate กันผ่าน signaling

ขั้นตอนที่ 6: การตรวจสอบการเชื่อมต่อ ICE (Interactive Connectivity Establishment) ทดสอบคู่ candidate และเลือกคู่ที่ดีที่สุดที่ใช้ได้ หากอุปกรณ์ทั้งสองอยู่ใน Wi-Fi เดียวกัน เส้นทางในเครือข่ายท้องถิ่นจะชนะ หากเราเตอร์อนุญาต เส้นทางอินเทอร์เน็ตโดยตรง ("hole punching") จะชนะ หากไม่มีเส้นทางโดยตรงใดใช้ได้ จะใช้เส้นทางผ่านรีเลย์

ขั้นตอนที่ 7: DTLS ก่อนที่ข้อมูลใด ๆ จะไหล เบราว์เซอร์ทำ handshake แบบ DTLS (TLS ที่ปรับมาใช้กับ UDP) และตรวจสอบว่า fingerprint ของใบรับรองตรงกับที่อยู่ใน offer และ answer นับจากนี้ทุกอย่างจะถูกเข้ารหัส

ขั้นตอนที่ 8: Data channel บน DTLS มี SCTP ทำงานอยู่ ซึ่งทำให้ data channel ส่งข้อมูลได้อย่างเชื่อถือได้และเรียงลำดับ ใน StrongFolder เบราว์เซอร์ของผู้รับขอไฟล์ เบราว์เซอร์ของผู้ส่งอ่านไฟล์จากดิสก์เป็นส่วน ๆ แล้วส่งไป และผู้รับเขียนแต่ละส่วนลงดิสก์ทันทีที่ได้รับ ดังนั้นแม้แต่ไฟล์ขนาดใหญ่มากก็ไม่จำเป็นต้องโหลดลงหน่วยความจำทั้งหมด

STUN, TURN, ICE และคำอื่น ๆ หมายถึงอะไร

คำศัพท์ทำหน้าที่อะไรเห็นข้อมูลไฟล์หรือไม่มาตรฐาน
Signalingส่งผ่าน offer, answer และ candidate ระหว่างเบราว์เซอร์ไม่ไม่มีมาตรฐาน (แต่ละแอปกำหนดเอง)
NATฟีเจอร์ของเราเตอร์ที่ให้อุปกรณ์หลายเครื่องใช้ IP สาธารณะเดียวร่วมกัน——
STUNบอกที่อยู่สาธารณะและพอร์ตแก่เบราว์เซอร์ไม่IETF RFC 8489
ICEรวบรวม candidate และเลือกเส้นทางที่ใช้ได้ไม่IETF RFC 8445
TURNส่งต่อทราฟฟิกเมื่อไม่มีเส้นทางโดยตรงที่ใช้ได้เฉพาะแพ็กเก็ตที่เข้ารหัสIETF RFC 8656
DTLSเข้ารหัสการเชื่อมต่อ (TLS สำหรับ UDP)เข้ารหัสข้อมูลIETF RFC 9147 (1.3), RFC 6347 (1.2)
SCTP data channelส่งข้อมูลเป็นส่วน ๆ อย่างเชื่อถือได้และเรียงลำดับรับส่งข้อมูล (เข้ารหัส)IETF RFC 8831

คำทั้งหมดนี้มีคำอธิบายสั้น ๆ ในอภิธานศัพท์

เซิร์ฟเวอร์รีเลย์ TURN ถูกใช้เมื่อใด และเห็นอะไรบ้าง

รีเลย์เป็นทางสำรอง ไม่ใช่ค่าเริ่มต้น ICE ใช้รีเลย์เฉพาะเมื่อไม่มีคู่ candidate โดยตรงใดเชื่อมต่อได้ โดยทั่วไปเกิดในเครือข่ายที่มี symmetric NAT (ผู้ให้บริการมือถือบางราย) ไฟร์วอลล์ขององค์กรที่บล็อก UDP ขาออก หรือ VPN บางตัว

หากไม่สามารถเชื่อมต่อโดยตรงได้ (เช่น ไฟร์วอลล์ขององค์กรที่เข้มงวด หรือเครือข่ายมือถือบางแห่ง) สตรีมที่เข้ารหัสจะผ่านเซิร์ฟเวอร์รีเลย์ (TURN) ของ StrongFolder ซึ่งทำหน้าที่ส่งต่อข้อมูลเท่านั้นและไม่จัดเก็บข้อมูล

รีเลย์รับแพ็กเก็ตที่เข้ารหัสด้วย DTLS แล้วส่งต่อไป รีเลย์มองเห็นว่ามีทราฟฟิกไหลอยู่ ปริมาณเท่าไร และเมื่อไร แต่ไม่เห็นว่าข้างในคืออะไร การโอนผ่านรีเลย์อาจช้ากว่าการโอนโดยตรง เพราะทุกไบต์ต้องเดินทางเพิ่มอีกทอดผ่านรีเลย์ หากการโอนช้าผิดปกติ ลองใช้เครือข่ายอื่น ฮอตสปอตจากโทรศัพท์หรือ Wi-Fi ที่บ้านมักเชื่อมต่อโดยตรงได้ในขณะที่เครือข่ายสำนักงานทำไม่ได้

ส่งไฟล์เลย

ฟรี · ในเบราว์เซอร์ · ไม่ต้องสมัครสมาชิก

การเข้ารหัสของ WebRTC ปลอดภัยแค่ไหน

WebRTC บังคับให้ต้องเข้ารหัส: ไม่มีวิธีเปิด data channel ที่ไม่เข้ารหัส DTLS ใช้อัลกอริทึมการเข้ารหัสสมัยใหม่ที่สองเบราว์เซอร์ตกลงกัน และสร้างคีย์ใหม่สำหรับการเชื่อมต่อแต่ละครั้ง

มีข้อควรทราบตามตรงหนึ่งข้อที่ใช้กับบริการ WebRTC ทุกตัว สองเบราว์เซอร์ยืนยันตัวตนกันผ่าน fingerprint ของใบรับรองที่แลกเปลี่ยนผ่านเซิร์ฟเวอร์ signaling คุณจึงต้องเชื่อใจว่า signaling ของบริการจะไม่แก้ไข fingerprint เหล่านั้น นี่คือเหตุผลที่ StrongFolder อธิบายการป้องกันของตนว่าเป็นการเข้ารหัสระหว่างส่ง ไม่ใช่การเข้ารหัสแบบ end-to-end ที่คุณถือคีย์เอง และไม่ใช่ "zero-knowledge" หากต้องการมุมมองที่กว้างขึ้นว่า "ปลอดภัย" หมายถึงอะไร อ่านการแชร์ไฟล์อย่างปลอดภัยและความปลอดภัยและความเป็นส่วนตัว

ทำไมเบราว์เซอร์ของผู้ส่งต้องเปิดค้างไว้

เพราะเบราว์เซอร์ของผู้ส่งคือต้นทางของไฟล์ ไม่มีสำเนาบนเซิร์ฟเวอร์ให้ใช้แทน: data channel อ่านข้อมูลเป็นส่วน ๆ จากดิสก์ของผู้ส่งได้เฉพาะขณะที่แท็บเปิดอยู่และอุปกรณ์ไม่ได้อยู่ในโหมดสลีป แท็บเบราว์เซอร์ของผู้ส่งต้องเปิดและออนไลน์อยู่จนกว่าผู้รับจะดาวน์โหลดเสร็จ — ไฟล์มาจากอุปกรณ์ของผู้ส่ง ไม่ใช่จากเซิร์ฟเวอร์ วิธีวางแผนรับมือเรื่องนี้อยู่ในทำไมผู้ส่งต้องออนไลน์ค้างไว้

การโอนไฟล์ด้วย WebRTC เร็วแค่ไหน

ไม่มีความเร็วตายตัว เพดานคือช่วงที่ช้าที่สุดบนเส้นทาง ซึ่งมักเป็นความเร็วอัปโหลดของผู้ส่ง โดยประมาณ 1 GB ใช้เวลาราว 2.7 นาทีที่ 50 Mbit/s ราว 80 วินาทีที่ 100 Mbit/s และไม่ถึงหนึ่งนาทีในเครือข่ายท้องถิ่นที่เร็ว การโอนจริงจะช้ากว่าตัวเลขเหล่านี้เล็กน้อยเนื่องจากส่วนเพิ่มของโปรโตคอล ความเร็วของดิสก์ และทอดเพิ่มเติมหากผ่านรีเลย์ ลิงก์เดียวเปิดได้โดยผู้รับหลายคน แต่ละคนดาวน์โหลดจากผู้ส่งโดยตรง การดาวน์โหลดหลายรายการพร้อมกันจะแบ่งความเร็วอัปโหลดของผู้ส่ง

สรุป

การโอนไฟล์ด้วย WebRTC คือการเจรจาสั้น ๆ ตามด้วยสตรีมที่เข้ารหัสยาว ๆ: signaling แนะนำเบราว์เซอร์ให้รู้จักกัน STUN และ ICE หาเส้นทางผ่าน NAT, TURN ทำหน้าที่รีเลย์เป็นทางเลือกสุดท้าย และ data channel ที่เข้ารหัสด้วย DTLS นำไฟล์จากดิสก์ไปยังดิสก์ สำหรับด้านการใช้งานจริง หรือสิ่งนี้มีความหมายอย่างไรกับคุณในฐานะผู้ส่ง เริ่มจากการโอนไฟล์แบบ P2P ในเบราว์เซอร์และStrongFolder ทำงานอย่างไร

คำถามที่พบบ่อย

WebRTC data channel คืออะไร

data channel คือส่วนของ WebRTC ที่รับส่งไบต์ใด ๆ ระหว่างสองเบราว์เซอร์แทนเสียงหรือวิดีโอ ทำงานด้วย SCTP บน DTLS บน UDP จึงเข้ารหัสอยู่เสมอ และตั้งค่าให้ส่งแบบเชื่อถือได้และเรียงลำดับได้ ซึ่งเป็นสิ่งที่การโอนไฟล์ต้องการ

STUN กับ TURN ต่างกันอย่างไร

เซิร์ฟเวอร์ STUN เพียงบอกเบราว์เซอร์ว่าที่อยู่สาธารณะของตนมีหน้าตาอย่างไร เพื่อให้สองเบราว์เซอร์พยายามเชื่อมต่อกันโดยตรง ไม่มีข้อมูลไฟล์ผ่าน STUN ส่วนเซิร์ฟเวอร์ TURN คือรีเลย์ เมื่อไม่มีเส้นทางโดยตรงที่ใช้ได้ สตรีมที่เข้ารหัสจะผ่านเซิร์ฟเวอร์นี้ StrongFolder ใช้เซิร์ฟเวอร์รีเลย์ TURN ของตัวเอง ซึ่งส่งต่อข้อมูลโดยไม่จัดเก็บ

เซิร์ฟเวอร์ signaling เห็นไฟล์ของฉันหรือไม่

ไม่เห็น เซิร์ฟเวอร์ signaling ส่งผ่านเฉพาะข้อความสำหรับการเชื่อมต่อ ได้แก่ คำอธิบายเซสชันและ candidate ของเครือข่าย ระหว่างเบราว์เซอร์ ข้อมูลไฟล์ไหลผ่าน data channel ไม่ว่าจะโดยตรงหรือผ่านเซิร์ฟเวอร์รีเลย์ TURN

การโอนไฟล์ด้วย WebRTC เข้ารหัสหรือไม่

WebRTC เข้ารหัสทุกช่องข้อมูลด้วย DTLS ดังนั้นสตรีมไฟล์จึงถูกเข้ารหัสระหว่างส่งในทุกการเชื่อมต่อ WebRTC ไม่อนุญาตให้มี data channel ที่ไม่เข้ารหัส คีย์ถูกตกลงกันโดยสองเบราว์เซอร์ และ fingerprint ของคีย์ส่งผ่าน signaling นี่จึงเป็นการเข้ารหัสระหว่างส่ง ไม่ใช่การเข้ารหัสแบบ end-to-end ที่คุณจัดการคีย์เอง

ทำไมการโอนผ่าน WebRTC บางครั้งล้มเหลวหรือช้า

มักเป็นเพราะเส้นทางเครือข่าย: ไฟร์วอลล์ที่เข้มงวดหรือ VPN บล็อก UDP โดยตรง การเชื่อมต่อจึงถอยไปใช้เซิร์ฟเวอร์รีเลย์ TURN ผ่าน TCP หรือเชื่อมต่อไม่ได้เลย ลองใช้เครือข่ายอื่น (เช่น ฮอตสปอตจากโทรศัพท์) ปิด VPN หรือขอให้ฝ่ายไอทีอนุญาต WebRTC

เซิร์ฟเวอร์รีเลย์ TURN อ่านไฟล์ของฉันได้หรือไม่

รีเลย์ส่งต่อแพ็กเก็ตที่เข้ารหัสด้วย DTLS ระหว่างสองเบราว์เซอร์ รีเลย์เห็นทราฟฟิกที่เข้ารหัส ขนาด และจังหวะเวลา แต่ไม่เห็นเนื้อหาไฟล์ และรีเลย์ของ StrongFolder ไม่จัดเก็บสิ่งที่ส่งต่อ

ส่งไฟล์หรือโฟลเดอร์ถัดไปของคุณโดยตรง

ไม่ต้องอัปโหลด เราไม่จำกัดขนาด และไม่ต้องมีบัญชี เลือกไฟล์หรือทั้งโฟลเดอร์ คัดลอกลิงก์ แล้วผู้รับจะดาวน์โหลดจากอุปกรณ์ของคุณโดยตรง

ส่งไฟล์เพิ่มลงใน Chrome